CalcMenu
Blog
CalcMenu19 juli 2026 · 6 min

Een Galicisch druivenras overleefde op amper 18 hectare voordat tien jaar universitair onderzoek het omvormde tot de eerste mono-cépagge witte wijn van Ribeira Sacra — en dezelfde wijnstok groeit 200 km verderop onder een volkomen andere naam

Blanco Lexítimo verdween bijna volledig uit Galicië, teruggedrongen tot verspreide oude percelen van samen ongeveer 18 hectare. Een tienjarig onderzoeksproject van twee universiteiten en de Spaanse nationale onderzoeksraad bevestigde wat telers al vermoedden: het is een volwaardig, veelbelovend wit druivenras — en ook, onder een andere regionale naam, dezelfde wijnstok die over de grens in Asturië en León wordt geteeld. Eén wijnhuis heeft nu het eerste mono-cépage voorbeeld van de appellation gebotteld.

Illustratie met aan de ene kant een sober terras met oude wijnstokken en aan de andere kant een fles en een glas witte wijn met druiven

Een druivenras teruggedrongen tot verspreide eilandjes, zonder één aaneengesloten wijngaard

Blanco Lexítimo — soms geschreven als Branco Lexítimo — is een van oudsher bescheiden wit druivenras dat in Galicië uitsluitend overleefde in geïsoleerde oude percelen, nooit als dominante regionale variëteit. De grootste resterende concentratie, ongeveer 6 hectare, bevindt zich in de streek rond Betanzos; kleinere gebieden bevinden zich in Barbanza (ongeveer 3 hectare, waar locals het ‘Raposo’ noemen), Terras do Navia (ongeveer 4 hectare, plaatselijk ‘Branco País’) en slechts 2 hectare in Ribeira Sacra zelf. Het totale Galicische areaal bedraagt ongeveer 18 hectare — een statistisch verwaarloosbare hoeveelheid vergeleken met de dominante variëteiten van de regio.

Dezelfde wijnstok, een andere naam, aan de andere kant van een provinciale grens

Ampelografisch onderzoek bracht iets aan het licht dat de verspreide regionale namen hadden versluierd: Blanco Lexítimo is dezelfde wijnstok die in het naburige Asturië (ongeveer 40 hectare) en León (ongeveer 90 hectare) bekendstaat als Albarín Blanco — een klassiek regionale-synoniem-patroon waarbij één druivenras meerdere niet-verwante lokale namen draagt, afhankelijk van de vallei waar het opgroeide. Dit patroon heeft reële precedenten in de Iberische wijnbouw, waar de chaos na de phylloxera-epidemie en gebrekkige administratie ertoe leidden dat tal van variëteiten simpelweg de naam droegen die een bepaald dorp toevallig gebruikte.

Een laboratoriumwerkbank met petrischalen, reageerbuizen en een druiventros onder een vergrootglas Een decennium van agronomisch en aromatisch onderzoek, geleid door de Misión Biológica de Galicia van het CSIC en de Universiteit van Santiago de Compostela, bracht het werkelijke potentieel van Blanco Lexítimo in kaart — voordat er ook maar één wijnhuis een variëtale wijn uitbracht.

Een tienjarig onderzoeksproject moest uitwijzen of een heropleving de moeite waard was

Vanaf ongeveer 2018 voerden de Fundación Juana de Vega, het onderzoeksstation EVEGA van het CSIC (Misión Biológica de Galicia / ICVV-CSIC) en de Universiteit van Santiago de Compostela een meerjarig veldonderzoek uit om een praktische vraag te beantwoorden: was Blanco Lexítimo daadwerkelijk geschikt voor commerciële herplanting, of slechts een historische curiositeit? Een proef van 2018 tot 2023 plantte het ras naast Godello, Albariño, Loureira en Treixadura op één enkel experimenteel perceel — San Vitorio, in Ribeira Sacra, op 500 meter hoogte — om ze onder identieke omstandigheden te vergelijken. De resultaten waren ronduit positief: Blanco Lexítimo produceerde 2,09 kilo vrucht per plant, alleen overtroffen door Godello (2,76 kg) en meer dan Albariño, Loureira en Treixadura; het rijpt in een kortere cyclus dan Loureira en bereikt suiker- en zuurgehaltes die vergelijkbaar zijn met Albariño, zelfs bij oogst op dezelfde datum; en het bleek uitzonderlijk rijk aan geglycosyleerde aromatische precursoren — de terpeen- en norisoprenoïdverbindingen die verantwoordelijk zijn voor aromatische intensiteit — wat het positioneert tussen Loureira (Galicië’s meest aromatisch expressieve variëteit) en Albariño. Sensorische panels over meerdere jaargangen beschreven het ras steevast als fruitig, tropisch en bloemig.

De eerste fles: Ribeira Sacra’s eigen Blanco Lexítimo

Na dit onderzoek plantte wijnhuis Ponte da Boga Blanco Lexítimo op zijn eigen perceel met leisteenbodem aan de oevers van de rivier de Miño, in het meest noordelijke deel van Ribeira Sacra, en bracht wat beschreven wordt als de eerste mono-cépage Blanco Lexítimo-wijn van de appellation op de markt. De vinificatie is helder: koude maceratie op de schillen, vergisting verdeeld over stalen tanks en eiken vaten, gevolgd door vijf maanden rijping op de droesem. De wijn is bleek geelgroen van kleur, met intense citrus- en witbloemenaromas die worden aangevuld door steenvruchten en een subtiele geroosterde, rokerige noot; op het gehemelte leunt hij naar limoen, sinaasappel en abrikoos, bij een alcoholpercentage van ongeveer 14%.

Een close-up van een tros goudgroene wijndruiven nog aan de wijnstok met een blad Het aromatische profiel van Blanco Lexítimo — fruitig, tropisch en bloemig — is te danken aan ongewoon hoge concentraties van dezelfde geglycosyleerde verbindingen die Loureira, Galicië’s meest aromatische variëteit, zo expressief maken.

Waarom dit meer is dan het marketingverhaal van één wijnhuis

Heropleving van erfgoeddruiven is in wijnmarketing gangbaar genoeg om standaard sceptisch over te zijn — tal van ‘oud ras’-verhalen zijn dun wat betreft werkelijke verificatie. Dit geval is van een andere orde: de agronomische en aromatische onderbouwing voor Blanco Lexítimo werd opgebouwd door twee universiteiten en een nationale onderzoeksraad die een meerjarig, multi-variëteel veldonderzoek uitvoerden voordat er ook maar één commerciële fles bestond, niet erna. De synoniemontdekking (Albarín Blanco) is een afzonderlijk, onafhankelijk verifieerbaar ampelografisch feit, en maakt geen deel uit van de marketingboodschap. Of Blanco Lexítimo uitgroeit tot een werkelijk betekenisvolle Galicische witte wijn of een niche-curiositeit van één producent blijft, is nog een open vraag — maar de onderbouwing voor ‘de moeite van het herleven waard’ is voor deze categorie verhalen uitzonderlijk goed gedocumenteerd.

Wat dit betekent voor een wijnkaart opgebouwd rond erfgoed- of herstelde variëteiten

Herstelde en ultralokaale druivenrassen duiken steeds vaker op als verhaal op wijnkaarten, en de operationele les is op dit blog een bekende: een gedocumenteerd herkomstverhaal is het waard om nauwkeurig te vertellen, en een wijn van een erfgoedras met kleine productie brengt echte bevoorradingsrisico’s met zich mee die een courante variëteitswijn niet heeft.

  • Controleer vóór u communiceert — een onderzoeksonderbouwd heropleving (zoals deze) is een wezenlijk andere claim dan een ongedocumenteerde ‘oud ras’-pitch, en gasten zien dat verschil steeds vaker.
  • Leveringsvolatiliteit bij wines met een minimale productie — 18 hectare in totaal, verspreid over meerdere telers en onder verschillende lokale namen, betekent dat allocatie en jaargangbeschikbaarheid actief beheer vereisen en niet als ‘vaste bestelling’ mogen worden beschouwd.
  • Nauwkeurige menu- en wijnkaartteksten, want een verhaal over een hersteld ras verliest snel geloofwaardigheid als de details (welke regio, welk onderzoek, welke producent) geen stand houden wanneer een gast ze opzoekt.

CalcMenu kan geen helling herplanten of een tienjarig rassenonderzoek uitvoeren. Het kan er wel voor zorgen dat alles op uw wijnkaart met dezelfde zorgvuldigheid wordt gekostprijsberekend en bijgehouden als het verhaal erachter verdient.


Bouwt u een wijnkaart rondom erfgoed- of herstelde regionale druivenrassen? Boek een gratis gesprek van 15 minuten met ons team — geheel vrijblijvend: Plan een gesprek.

Verwante artikelen

Bronnen en verdere literatuur

Ontdek CalcMenu's receptenbeheersoftware voor restaurants, hotels en catering en bekijk hoe dit voor uw keuken werkt.

Betrokken sectoren

Reacties

Reacties komen binnenkort.