RSE- en CSRD-rapportage in de foodservice: hoe CalcMenu automatisch GRI 305-gegevens genereert

De Richtlijn Corporate Sustainability Reporting (CSRD) is het nieuwe raamwerk van de EU voor niet-financiële verslaggeving. Het vervangt de NFRD (Niet-Financiële Rapportagerichtlijn) met een aanzienlijk bredere reikwijdte: waar de NFRD ongeveer 11.000 bedrijven in Europa bestreek, zou de CSRD oorspronkelijk ruim 50.000 bedrijven bestrijken — totdat de Omnibus I-richtlijn (Richtlijn (EU) 2026/470, gepubliceerd in februari 2026) de reikwijdte beperkte tot bedrijven met meer dan 1.000 werknemers en een netto-omzet van meer dan 450 miljoen euro, waarmee de grote meerderheid van de oorspronkelijk beoogde bedrijven buiten de reikwijdte viel. Grote beursgenoteerde ondernemingen publiceerden hun eerste MVO-rapportages over het boekjaar 2024. Na de ‘stop-the-clock’-richtlijn van april 2025 en de in februari 2026 aangenomen Omnibus-herziening vallen beursgenoteerde kmo’s niet langer onder de verplichte reikwijdte; de overblijvende bedrijven rapporteren vanaf boekjaar 2027 en publiceren hun eerste rapporten in 2028.

Voor collectieve cateringexploitanten en hotelvestigingsbeheerders die behoren tot groepen die onder de CSRD vallen – grote zorginstellingen, hotelketens, concessiecateringbedrijven – is het niet langer de vraag of MVO-rapportage verplicht is. Het is waar de gegevens vandaan zullen komen.

Wat CSRD nodig heeft voor voedselemissies

De CSRD is gebaseerd op de European Sustainability Reporting Standards (ESRS), met name ESRS E1 voor klimaatverandering. De relevante indicator voor foodservice is Scope 3, Categorie 1: gekochte goederen en diensten – in dit geval de ingrediënten die zijn gekocht om maaltijden te produceren.

De standaard GRI 305: Emissions 2016, waarvan de broeikasgas-informatievereisten (305-1 tot 305-5) in de officiële GRI–ESRS-interoperabiliteitsindex van GRI en EFRAG aan ESRS E1 zijn gekoppeld, vereist openbaarmaking van emissies in CO₂-equivalent, met de gegevensbron, de gebruikte berekeningsmethode en de reikwijdte ervan. Voor foodservice betekent dit concreet: voor ieder ingekocht ingrediënt een emissiefactor in kg CO₂e per kg ingrediënt, vermenigvuldigd met de geconsumeerde hoeveelheden over de rapportageperiode.

Het handmatig verzamelen van deze gegevens voor een keuken die 1.000 maaltijden per dag produceert met 200 tot 500 ingrediëntenreferenties is zonder automatisering niet haalbaar.

Waarom de receptendatabase al de gegevensbron is

Het goede nieuws voor operators die CalcMenu gebruiken, is dat de gegevens die nodig zijn voor het GRI 305-rapport al in hun systeem staan.

Elk ingrediënt in de CalcMenu-database is gekoppeld aan het Agribalyse v3.1-equivalent: de ADEME-database die levenscyclusanalyses (LCA) voor duizenden voedingsproducten samenstelt. Aan elk ingrediënt is al de Agribalyse-emissiefactor gekoppeld. Wanneer een recept in een menu wordt gebruikt, registreert CalcMenu de geconsumeerde hoeveelheden. De vermenigvuldiging van hoeveelheid x emissiefactor wordt automatisch uitgevoerd voor elk ingrediënt, elk recept, elke dienst.

Voor het opstellen van een MVO-rapport zijn geen aanvullende gegevensinvoer vereist. De gegevens worden bij normaal gebruik van de software continu gegenereerd.

Wat de GRI 305-export bevat

De MVO-export van CalcMenu levert een gestructureerd bestand op over de gewenste periode (kwartaal, halfjaar, jaar) en bevat de volgende elementen.

Totale Scope 3-uitstoot in kg CO₂e, uitgesplitst per ingrediëntencategorie (vlees, zuivel, granen, groenten, vis, etc.) en per locatie als u verspreid over meerdere eenheden werkt.

Koolstofintensiteit uitgedrukt in kg CO₂e per geserveerde maaltijd – een prestatie-indicator die vergelijkbaar is tussen perioden en tussen locaties.

Percentage beschikbare LCA-gegevens — dat wil zeggen het aandeel ingrediënten waarvoor een Agribalyse-factor beschikbaar is, in tegenstelling tot geschatte ingrediënten. Deze statistiek ondersteunt de eis van GRI 305-3 om de gebruikte standaarden, methodologieën, aannames en bronnen van emissiefactoren openbaar te maken, en helpt zo de betrouwbaarheid van gegevens te kwalificeren.

Bijkomende MVO-indicatoren: aandeel lokale inkoop (gebaseerd op geconfigureerde afstanden), aandeel gecertificeerde biologische producten, percentage ingrediënten met duurzaamheidslabels (MSC, Fairtrade, IP-SUISSE, enz.).

Dit bestand kan direct gebruikt worden door een MVO-auditor of -rapportagebureau. Het hoeft niet te worden gereconstrueerd op basis van verspreide gegevens.

Op wie dit van invloed is in de foodservice

De CSRD richt zich eerst op grote bedrijven. Maar de rapportageketen reikt verder: een cateringbedrijf dat levert aan een groep die onder de CSRD valt, kan worden gevraagd om emissiegegevens aan zijn institutionele klant te verstrekken. Concessiecateraars op luchthavens, ziekenhuizen, universiteiten of grote beursgenoteerde bedrijven bevinden zich al in deze situatie.

In Zwitserland vloeien soortgelijke verplichtingen voort uit de artikelen 964a–c van het Wetboek van Verbintenissen (niet-financiële verslaggeving door grote ondernemingen van openbaar belang, voor het eerst toegepast op boekjaar 2023), uit de sinds 1 januari 2024 geldende verordening inzake klimaatrapportage, en uit bindende openbaarmakingsvereisten van FINMA voor de grootste onder toezicht staande banken en verzekeraars. Kantonnale ziekenhuizen en grote zorginstellingen die MVO-criteria opnemen in hun overheidsopdrachten worden ook getroffen.

En in de Verenigde Staten? Daar ligt het anders: de federale klimaatrapportageregel van de SEC (climate disclosure rule, aangenomen in 2024) werd nooit gehandhaafd en de SEC heeft in 2026 voorgesteld haar in te trekken. Californië gaat wel door: SB 253 verplicht bedrijven met meer dan 1 miljard dollar omzet die in Californië actief zijn tot rapportage van hun Scope 1- en 2-emissies (eerste rapporten uitgesteld tot 10 november 2026, Scope 3 vanaf 2027), terwijl de klimaatrisicorapporten van SB 261 momenteel door de rechter zijn geblokkeerd. Duurzaamheidsrapportage blijft in de VS dus vrijwillig, behalve voor de grootste bedrijven met een band met Californië — de regels bewegen nog, maar grote hotelgroepen met vestigingen in Californië bereiden hun emissiedatapijplijnen het best nu al voor.

De rode draad: in al deze gevallen is de keuken de bron van de gegevens over voedselemissies. En de keuken draait op CalcMenu.

Om te zien hoe een GRI 305-export gegenereerd vanuit uw eigen receptendatabase eruit ziet, vraag een demonstratie aan.