Wereldwijde voedselregelgeving

Verordening (EU) nr. 1169/2011 verplicht de vermelding van 14 allergenen en voedingswaarde-etikettering voor voorverpakte levensmiddelen. Het hygiënepakket (852/2004) maakt HACCP verplicht in de hele voedselketen.

Zwitserland past de federale wet op levensmiddelen en gebruiksvoorwerpen (LDAI) en de bijbehorende verordening (ODAI) toe. Allergeneninformatie moet duidelijk, zichtbaar en correct zijn. De herziene DSG versterkt de bescherming van gezondheidsgegevens.

De Verenigde Staten erkennen sinds de FASTER Act van 2021 9 belangrijke allergenen (sesam toegevoegd). De FSMA vereist preventieve controles en traceerbaarheid. De FDA Food Code geldt als referentie voor inspecties in de foodservice.

Mexico heeft zijn etikettering gemoderniseerd via de NOM-051, met voedingswaarschuwingen voor suikers, natrium en verzadigde vetten. Allergenen moeten duidelijk worden vermeld op voorverpakte levensmiddelen.

De VAE passen de federale wet nr. 10/2015 en de op GCC-niveau geharmoniseerde GSO-normen (Gulf Standardization Organization) toe. Etikettering moet in het Arabisch zijn; halal en allergenen zijn streng gereguleerd.

De Saoedische autoriteit voor levensmiddelen en geneesmiddelen (SFDA) past de Food Law en de GSO-normen toe. Halal is verplicht, evenals Arabische etikettering voor de meeste producten.

Singapore past de Sale of Food Act en de richtlijnen van de Singapore Food Agency (SFA) toe. Allergenen moeten worden gedeclareerd en de voedingswaarschuwingen worden aangescherpt.

Thailand reguleert voedseletikettering via de Food Act B.E. 2522 en de kennisgevingen van de Thai FDA. Allergenen, ingrediëntenlijsten en voedingsclaims krijgen steeds meer aandacht.

Maleisië past de Food Act 1983 en de Food Regulations 1985 toe, aangevuld met de halalvereisten van JAKIM. De etikettering moet in het Maleis en/of Engels zijn.

De Filipijnse Voedselveiligheidswet (RA 10611) en de FDA Philippines vereisen allergeneninformatie als verplicht etiketonderdeel — 8 erkende allergenen (melk, ei, vis, schaaldieren, noten, tarwe, pinda, soja), één minder dan de vroegere Amerikaanse lijst vóór de toevoeging van sesam. Quezon City, de dichtstbevolkte stad van het land, gaat verder dan de nationale wet met eigen verordeningen over calorie-etikettering en wegwerpplastic — een patroon dat andere steden in Metro Manila nauwlettend volgen.

Australië en Nieuw-Zeeland delen de door FSANZ beheerde Food Standards Code. De vermelding van allergenen (10 prioriteiten) is verplicht, ook op menu's in de horeca.

Frankrijk implementeert Verordening (EU) 1169/2011 en heeft nationale verplichtingen toegevoegd, zoals de AGEC-wet (anti-verspilling) en onderbouwde "kan sporen bevatten"-vermeldingen.

Duitsland past Verordening (EU) 1169/2011 en de Lebensmittelhygiene-Verordnung (LMHV) toe voor de implementatie van de HACCP-beginselen.

Oostenrijk implementeert de Europese levensmiddelenwetgeving via de Allergeninformationsverordnung. Mondeling verstrekte informatie moet worden gedocumenteerd.

Italië implementeert de Europese wetgeving en heeft de anti-verspillingswet (Legge 19 agosto 2016 n. 166) toegevoegd.

Spanje implementeert de Europese wetgeving via de Ley 7/2022 de residuos, die verplichtingen tot afvalvermindering toevoegt.

Nederland past de Europese wetgeving toe via de Warenwet, gehandhaafd door de NVWA.

België past de Europese wetgeving toe via het FAVV. Allergeneninformatie is doorgaans tweetalig (FR/NL).

Het Verenigd Koninkrijk behield de Food Information Regulations 2014 en voegde Natasha's Law toe voor ter plaatse verkochte voorverpakte levensmiddelen (PPDS).

Noorwegen past de EER-levensmiddelenwetgeving toe via de Matloven, onder toezicht van de Mattilsynet.

Zweden past de EER-levensmiddelenwetgeving toe via de Livsmedelslag, onder toezicht van de Livsmedelsverket.

Denemarken past de EER-levensmiddelenwetgeving toe via de Fødevareloven, onder toezicht van de Fødevarestyrelsen.

Finland past de EER-levensmiddelenwetgeving toe via de Elintarvikelaki, onder toezicht van de Ruokavirasto.

Polen zet de EU-wetgeving om via de wet op de voedsel- en voedingsveiligheid, onder toezicht van GIJHARS.

Canada vereist tweetalige etikettering (EN/FR) en de vermelding van prioritaire allergenen, waaronder mosterd, sesam en sulfieten, onder toezicht van de CFIA.

Brazilië reguleert allergenen via de ANVISA (RDC 340/2002 en updates). Natuurlijk latex wordt eveneens aangemerkt als gevoelige stof.

Argentinië past de Código Alimentario Argentino en de ANMAT-resoluties toe voor etikettering en voedselveiligheid.

Nieuw-Zeeland deelt de Australische Food Standards Code, gehandhaafd door de MPI.

Japan verplicht de vermelding van 7 specifieke allergenen en beveelt de vermelding van 20 aanvullende allergenen aan. De CAA houdt toezicht op de etiketteringsregels.

Zuid-Korea verplicht een aparte allergenensectie via de MFDS Food Labeling Standards, waaronder boekweit, varkensvlees, rundvlees en kip.

China verplicht allergenenetikettering via de Food Safety Law en de norm GB 7718. De vermeldingen moeten in het Chinees zijn.

India reguleert allergenen en etikettering via de FSSAI, opgericht door de Food Safety and Standards Act 2006.

Zuid-Afrika past de R638 toe voor de hygiëne van levensmiddelenlocaties en de Consumer Protection Act voor etikettering.